Wijting (Merlangius merlangus)

Taxonomische indeling

Rijk:Animalia (Dieren)

Stam:Chordata (Chordadieren)

Klasse:Actinopterygii (Straalvinnigen)

Orde:Gadiformes (Schelvisachtigen)

Familie:Gadidae (Schelvissen)

Geslacht:Merlangius

Helaas erg mager, slechts 0,5% vet; eiwit 17%

leuk om te weten: de wijting wordt ook wel molenaar of mooie meid genoemd.

De wijting is een straalvinnige vis uit de familie van schelvissen (Gadidae), orde schelvisachtige (Gadiformes), die voorkomt in het noordoosten van de Atlantische Oceaan en de Middellandse Zee.

De wijting wordt veel gebruikt voor lekkerbekjes en tegenwoordig ook voor kibbeling. Werd vroeger voor de kat gekocht , nu veel geconsumeerd. De wijting is een vis waar veel zeevissers een beetje op neerkijken. Aan de ene kant is de wijting een prima sportvis, mits met het juiste materiaal wordt gevist. Aan de andere kant is deze vis zeer goed eetbaar.

Wie het fileren een klein beetje in zijn vingers heeft, weet dat een stukje gebakken wijtingfilet zeer goed smaakt. In de laatste weken van oktober maken de kantvissers al redelijke goede kans wijting te vangen. Maar in november begint het wijtingseizoen pas echt. Wanneer je goed en vooral ver kunt werpen maak je overdag ook wel een kans een paar wijtingen te pakken. Maar de beste kans om wijting te vangen, heb je toch na het invallen van de duisternis.

De wijting komt dan namelijk , net als de kabeljauw , veel dichter bij de kant. De wijting is een in koud water levende vissoort, met een voorkeur voor kustwateren meteen zand- of kleibodem. Tijdens de trek legt hij geen grote afstanden af. Een wijting wordt niet echt groot en een lichte hengel voldoet dan prima.

Anatomie:

Deze kan je herkennen aan de drie rugvinnen, de twee aaneen gegroeide aarsvinnen en de vrijwel recht afgesneden staartvin. De kindraad is kort en ontbreekt bij de volwassen vissen helemaal. De rug van de wijting is groenblauw, de zijden zijn geelgroen, de buik is roomwit en vertoont bij de levende vissen een zilveren schittering. Aan de basis van de borstvin zit een zwarte vlek. Voor de kust van IJsland groeit de wijting het snelst en in de Zwarte Zee worden de kleinste exemplaren aangetroffen.

Langs de Nederlands kust is de wijting zeer algemeen.

De wijting kan maximaal 70 cm lang en 3.110 gram zwaar worden.

De hoogst geregistreerde leeftijd 20 jaar. Van de zijkant gezien heeft het lichaam van de vis een normale vorm, van bovenaf gezien is de vorm het beste te typeren als cirkelvormig. De kop is min of meer recht. De ogen zijn normaal van vorm en zijn symmetrisch. De vis heeft één zijlijn, drie dorsale vinnen en twee anale vinnen. Er zijn geen dorsale stekels. Wel zijn er 30 tot 40 dorsale stralen en 30 tot 35 anale stralen.

Leefwijze:

De wijting is een zoutwatervis die voorkomt in een gematigd klimaat. De soort is voornamelijk te vinden in zeeën, zacht stromend water en rotsachtige wateren.

De diepte waarop de soort voorkomt is 10 tot 200 m onder het wateroppervlak. Het dieet van de vis bestaat hoofdzakelijk uit dierlijk voedsel, waarmee het zich voedt door te jagen op macrofauna (het is een roofvis).

Karakteristieken:

Van alle rondvissoorten in de Noordzee en het Engelse Kanaal komt wijting het meest verspreid voor. Wijting kan maximaal tien jaar oud worden. Op achtjarige leeftijd kan ie al de maximale lengte van 50 cm bereiken. De wijting eet garnaalachtige en kleine visjes. De wijting is een zeer vruchtbare vis. Een vrouwtje van 30 cm lang en ongeveer 230 gram zwaar kan liefst 400.000 eitjes produceren, dat zijn grofweg 1700 eitjes per gram lichaamsgewicht.

Zodra het vrouwtje haar kuit schiet, is het mannetje in de nabijheid om zijn hom te lozen en op die manier de eitjes te bevruchten. Dat bevruchten luistert heel nauw en vindt buiten het lichaam plaats. De bevruchte eitjes zweven als individuen door het water. Het eistadium duurt enkele dagen. Hoe lang precies dat hangt vooral van de temperatuur af.

Bij een lage temperatuur ontwikkelt het eitje zich langzaam. Bij een hoge temperatuur ontwikkelt het eitje zich sneller, maar sterven er ook veel eieren. Na het eistadium breekt het larvestadium aan. De larven zijn ongeveer 2,4 millimeter groot en eten plankton (copepoden). Ze zweven nog steeds door het water en laten zich door de stroom meevoeren. Op tweejarige leeftijd is wijting geslachtsrijp, alhoewel sommige exemplaren ook al op éénjarige leeftijd deelnemen aan het paaiproces.

De paaiperiode loopt van januari tot juni. De meeste wijting paait echter van maart tot en met mei. De Centrale Noordzee en het gebied ten noorden van de Doggersbank zijn de belangrijkste paaigebieden.

Bedreiging:

Het wijtingbestand wordt in eerste instantie bedreigd door de bijvangsten van tienduizenden jonge onvolgroeide wijtinkjes in de industrievisserij en de enorme hoeveelheden discards (vangst die weer teruggegooid wordt in zee) van ondermaatse wijting in de consumptievisserij (rondvisvisserij en in mindere mate boomkorvisserij).

Evenals bij de kabeljauw zijn veel vissers van mening dat klimatologische veranderingen ten grondslag liggen aan de slinkende omvang van het wijtingbestand.

Onderlijn:

De beste onderlijn voor wijting, is die met rode bezemdraad afhouders. Afhouders van zo'n 20 centimeter is prima. De haakjes moeten ook niet te groot zijn.

Nummer 1/0 is een goede maat. Bij het gulvissen wordt als bijvangst vaak wijting gevangen. Dit gebeurt dan soms aan onvoorstelbaar grote haken. Toch geven kleinere haken veel minder missers. Met deze missers moet je trouwens toch wel rekening houden.

Soms krijg je de ene aanbeet na de andere. Bij het binnendraaien blijkt dan dat het steeds loos alarm was. Niet te vlug opgeven in zulke gevallen. Probeer eerst de techniek eens te veranderen.

Monteer dan eerst eens een andere haakmaat. Vaak zijn de haken dan namelijk toch iets te groot. Als dit niet helpt, probeer het dan eens met een dwarrellijn in plaats van afhouders met korte haaklijntjes.

Een wapper of jojo lijn werkt ook wel , neem dan rode haaklijntjes van een cm of 30 / 50. Probeer ook eens wat fluor kralen op je aaslijnen. Je zal zien dat je de vis dan nog meer activeert!

Wijtingen hebben scherpe tandjes die de lijn gauw kunnen beschadigen. Controleer dit dus regelmatig. Ook wil een zeer kleine wijting de lijn soms doen kinken. Dit komt doordat hij dan door het binnendraaien om zijn eigen as is gaan draaien. Dit gebeurt ook vaak bij andere kleine vissen zoals steenbolken.

Controleer dus na elke vangst de haaklijn en vervang deze tijdig. Een onderlijn met rollood dat over de bodem rolt, vangt minder dan een onderlijn die door middel van een ankerlood op zijn plaats blijft. Zelfs als het amper stroomt, is het verstandig om met ankerlood te vissen.

Vissend vanaf havenhoofden en pieren maak je de beste vangkansen op het moment dat het water in beweging is. Het maakt hier in de regel dan ook niet zoveel uit of je voor hoog of laag water kiest. Het mooiste is natuurlijk dat je lage water later in de avond valt. Je kunt dan lekker lang doorvissen.

Vis altijd achter het afgaande water aan totdat je de kop van een strekdam hebt bereikt. Werp hier altijd enigszins tegen de stroom in. Je onderlijn wordt hierdoor als het ware in een bocht tegen de grond gedrukt waardoor je je vangkansen soms vergroot.

Hoewel de zeepier een goede tweede is, is voor de wijting de zager favoriet. Tijdens het gul-vissen worden vaak flinke aantallen wijtingen gevangen aan met vijf of zes zeepieren beaasde gulhaken. Dit, tot grote ergernis van de gulvisser die zijn aasvoorraad snel ziet slinken. Maar wanneer je speciaal op wijting vist, heeft de zager toch de voorkeur. Wat ook goed werkt, is een stukje makreel of wijting.

Op momenten dat de wijting het niet goed doet, kan dit wel eens de redding van de visdag (-nacht) betekenen.Wijting leeft in scholen die al foeragerend rondzwemmen. Het gebeurt wel eens dat er zich tijdens het gulvissen een korte periode voordoet dat de gul, door het grote aantal wijtingen, geen kans maakt het aas te grijpen.

Door het vissen met een stukje wijting of makreel kan de voorraad zeepieren of zagers dan een beetje gespaard worden. De wijtingen die we vangen zullen niet groot zijn. Eentje van tegen de 40 centimeter is al een hele beste. Wijtingen zijn wel erg felle vechters. Alleen de aanbeet doet soms al een vis van een paar kilo verwachten.

Wanneer je een wat groter exemplaar aan de haak hebt, kun je toch wel enige tegenstand verwachten. Een lichte strandhengel maakt het vissen op wijting veel leuker.

Verspreiding: